صفحه اصلی فرهنگفرهنگِ زیبایی معرفی عطر زینگ از برند لاغتیزُن پغفومه

معرفی عطر زینگ از برند لاغتیزُن پغفومه

نوشته پرنس‌جان
فرهنگِ زیبایی

بعد از ماه‌ها فرصت کردم یکی از Testerهایی که در مجموعه‌ام بود را استشمام کنم و برای‌اش یک بررسی بنویسم. عطر زینگ (Dzing) از برند لاغتیزُن پغفومه (L’Artisan Parfumeur). ساده‌ که بگویم، اگر قابل تصور بود که می‌شود فضای دراماتیک، مرموز و پر از تابلو‌های هنری و مجسمه‌های برنز و چرم سابیده و پرده‌های مخمل اشرافی آویزان از سقف خانه‌ی فیلم بربادرفته در Twelve Oaks را تقطیر کرد و داخل یک شیشه ریخت، آن رایحه، حتما زینگ بود. راحیه‌ای که حتم داشتم می‌توانست راوی عاشقانه‌ترین سکانس‌ها میان اسکارلت و ردباتلر باشد. بوهایی که می‌توانست همه لمس‌ها و بوسه‌ها و در آغوش کشیدن‌های میان این دو را به یک شیمی مرموزِ دلربا بدل کند.

فارغ از Review ای این عطر خاص، و طراح آن که درباره‌اش صحبت خواهم کرد، پس از تام فورد (Tom Ford)، و گرلن (Guerlain)، لاغتیزُن پغفومه (L’Artisan Parfumeur) دیگر خانه‌ی عطرسازی است که عطرهایش را می‌توانم بدور از هر وسواسی برای تست کردن، با چشمان بسته تهیه کنم. از این رو که خاطرجمع هستم که کمتر عطری از این مجموعه، بدون فکر، هوش و هدف هنری خلق شده است. عطر زینگ، از نظرم، حتی بوی تنِ اسکارلت است. بوی تن زنی آراسته، تمیز، ظریف‌اندام، با نگاهی خیال‌انگیز، پر از غرور و تفاخر که از بودن در کنارش، پوستت داغ می‌شود و ضربان قلب‌ات آرام آرام پرتپش می‌گردد.

برند لاغتیزُن پغفومه در ایران خیلی شناخته شده نیست، حتی محبوب هم نیست، در امریکا نیز همین‌طور. این بیشتر اروپایی‌ها و خاصه فرانسوی‌ها و اسپانیایی‌ها هستند که آن را گرامی می‌دارند، اما، واقعیت این است که این موضوع خیلی هم بد نیست. رایحه‌های لاغتیزُن پغفومه هنوز در خاورمیانه اشباع نشده و این می‌تواند نویدی برای همه عطربازانی باشد که دوست ندارند رایحه‌ای که می‌پوشند همه‌گیر باشد. عطر‌های لاغتیزُن پغفومه، چیزی جز آثار هنری مایعی نیستند که با پاف کردن آن‌ها بر روی پوست، می‌شود “کارکتری مشخص” از یک بویِ بسیار خاص را به خود اضافه کنید تا بدان شناخته شوید.

عطر زینگ (Dzing)، بوی تنِ زن رویایی من، اثری برجسته و الهام گرفته از ذائقه‌ی استاد مسلم عطرساز Olivia Giacobetti است. کسی که برخلاف برخی از دیگر عطارها یا دیزاینرهای عطر، آنچه خلق می‌کند را به عمد، متفاوت از رایحه‌های همه‌پسند و پرفروش (Mainstream) روز می‌آفریند. او با کارهایش، همیشه نشان داده یک آوانگراد معترض، و یک آرتیست خلاقِ ضد کلیشه در مقابل بوهای تجاری است که شرکت‌های فشن (مثل Chanel) آن‌ها را به رایحه‌های تکراری هرچند خوشبو بدل کرده‌اند و با تبلیغات گرانقیمت تلویزیونی و بیلبوردها و صرف میلیون‌ها دلار سلیقه‌ی بویایی مردم را به نفع محصولات خود شکل می‌دهند. از این رو می‌شود مطمئن بود عطر زینگ (Dzing)، یک عطر نیش، امضا، خاص و کمیاب است که بدون شک برای زنانی است که “متفاوت بودن”، “کارکتر داشتن” و “دست‌نایافتنی بودن” مهمترین ویژگی سبک زندگی آنان است.

زینگ (Dzing)، از همان ابتدا آغازی (Opening) شهوانی دارد. ترکیبی اغواگرانه از بوی چرمِ کهنه (Animalic)، چدار، پودر صابون و چند قطره وانیل با رگه‌هایی از بوی الکلی (تکیلا مانند) تیز که می‌تواند خاطرِ هر مردی را برباید، حتی اگر او، یک رد باتلرِ مغرور و باتجربه باشد.

سمیه و رِد باتلر در نمایی از فیلم کلاسیک بربادرفته.

اتفاق حیرت‌انگیز در این میان اما، غرور و دست‌نایافتنی بودنی است که با لایه‌های بعد خود را نشان می‌دهد. درست هنگامی که بوی کاغذ کاهی کهنه، چوب مرطوب و زعفران خشکیده خود را آشکار می‌کنند. گویی که وقتی به آن زن فریبای سوار بر اسب نزدیک می‌شوید، او اما از شما فاصله می‌گیرد تا همچنان دست‌نایافتنی بودن‌اش را نشان دهد. عطر، گرمایی خاص دارد، و بویی عجیب می‌تواند یادآور فضای یک محیط قدیمی مملو از بشکه‌های تخمیر شراب و میخ‌های زنگ زده روی‌شان نیز باشد. و این گرما، در کنار رگه‌هایی از بوی کارامل و شکلات، حسی عجیب از خواهش برای تصاحب را القا می‌کند.

زینگ (Dzing) اما آرام آرام روی وحشیِ زنانه‌اش را نشان می‌دهد. چونان زنی لبریز از کودک درون اما ساختارشکن که می‌خواهد تنها مردی را به سوی خود دعوت کند که لایق‌ همه لحظه هایش باشد. این لایه، او را صدا می‌کند. بوی تند مُشک (Musk)، زنجبیل (Ginger)، شیرینی آب نباتی و کتان خیس خورده که هرچند تیزی‌شان آزاردهنده نیست، اما همان کارکتری که ما از یک زن احساساتیِ لوسِ مغرور در ذهن داریم را از خود نشان می‌دهند. این نقطه‌ی بلوغِ این رایحه است. خیال‌انگیزترین قلمرویِ این عطر. جایی که سه واژه اصالت، اروتیک بودن، و اشرافیت در هم می‌آمیزند. بگذارید ساده بگویم، همان حسی را دارد که از بوسیدن لب‌های زنی داریم که لبانش از خوردن یک شیرینی هنوز شیرین و معطر است، اما اوان بوسه، می‌‌شود بوی خامه‌ای و پودری Make up صورتش را نیز همزمان نفس‌کشید.

هرچند زینگ (Dzing) از برند لاغتیزُن پغفومه، اشاره به صدای زنگی دارد که در ابتدای شروع یک سیرک، به گوش تماشاگران می‌رسد و خبر از آغاز یک نمایش پر از رنگ و لعاب و صدا را می‌دهد، اما درواقع، شیمیِ محض یک خواستن است. خواستنی بی‌پروا، که از مردی بر میآید که می‌خواهد صاحب این رایحه را برای همیشه ازآن خود کند.

برخلاف بسیاری از Reviewer ها، که معتقدند زینگ رایحه‌ای ساده و روستایی دارد، اما معتقدم اشرافیت، غرور و پیچیدگی از آن می‌بارد. عطری که ما را یاد دکورهای تاریک و کلاسیک و پیچیده معماری خانه‌های سبک ویکتورین می‌اندازد. عطری که هرچند Unisex است، اما به تجربه‌ام از دنیای عطرها بیشتر به تن یک زن ظریف می‌آید. عطری نیست که یک مرد روس بپسندد، یا یک مرد کانادایی، اما حتما عطری است که یک مرد خاورمیانه‌ای یا اروپای غربی از حس کردن‌اش آنقدر لذت می‌برد که می‌خواهد…. می‌خواهد در تخت مجله‌ی گل‌آقا بخواند.

این عطر رمزآلود، پراز تصویر و خاص را می‌توانم به زنانی پیشنهاد کنم که در میان شلوغی طرفدارانی از هر سطح و پروفایل، تنها می‌خواهند مورد توجه مردان دقیق، کاریزماتیک و قدرتمند باشند. این رایحه، پخش (Projection) بالایی ندارد، اما به درستی برای معاشرت‌های با فاصله‌ی نزدیک دیزاین شده است. زینگ (Dzing)، معجونِ سحرآمیز و افسونِ جاذبه‌ی مردانی است که غرور یک زن، دور از دسترس بودن‌اش، اما نگاه شیطنت‌آمیز و خنده‌های خوش‌صدای دلبرانه‌اش انگیزه عمیق آنان برای تصاحب‌اش است. رایحه‌ای که هم به غایت جاذب است، هم حامل این پیامِ زنانه‌ برای هر Gentlemen که، “فریفته‌ی دنیای شاد و کودکانه‌ام نشو، برای داشتن منِ باید مردی کاملا متفاوت باشی”.

Print

درج دیدگاه

نوشته های مشابه