امروز سهشنبه، برابر با 7 اکتبر 2025. نمیدانم از آخرین مرتبهای که قلمرنجه نوشته بودم چه مدت میگذرد؛ شاید یکسال یا که بیشتر. در هر حال اینکه آدم از در و دیوار و سیاست و ساعت و زردآلو بنویسد بیشتر “وقت و حوصله” میخواهد، اینکه بخواهد اما از افکار و روزمرگیهایِ خودش و زندگیاش هم …
برچسب:
معماری
پردهاول – تلهی کنجکاوی اسطوره و بهترین موسیقیدانِ گیتی، مردی به اسم Orpheus بود. جهان به نوای قطعات و نواختههایش عاشق میشد، سوگوار میگشت یا که پایکوبی میکرد. تنها انسانی که خدایان او را دعوت به نواختن در جمعشان میکردند. تحسیناش میکردند. اما Orpheus کمی بعد از ازدواج، معشوقه و همسرش را از دست داد. …
دو سه روزی است که اتومبیل مادر را عوض کردهام. هرچند بسیار کم رانندگی میکنند، اما برای روز مبادا؛ کالیفرنیا وسایل نقلیه عمومی دسترسی راحت و باصرفه ندارد، بهتر است هرکس صاحب اتومبیل خودش باشد. آمدم شیطنت کنم و شیشههای اتومبیل جدیدشان را دودی (Tint) کنم. جایی رفتم. سئوال کرد چه قدر تیره؟ گفتم آنقدر …
امروز دوشنبه، 23 نوامبر 2021 است. یک ساندویچفروشی در West Los Angeles هست، Hamburger Habit، که از پرطرفدارترین همبرگر و هاتداگ فروشیهای آن منطقه محسوب میشود. به تصادف فهمیدم که صاحبِ بیزنس، یک ایرانی است. دوسال پیش که تازه ماسک پوشیدن در دستور کار دولت فدرال بود، و رستورانها اغلب بیرونبر، برای سفارش همبرگر به …
مروری بر تاریخ افغانستان | تسلط افغانها (پشتون) بر ایرانیان در قرن 16 میلادی (از 1500 میلادی به بعد)، حدود 500 سال پیش، در همان سالهایی که لئوناردو داوینچی با صبر و حوصله شیرازیاش در استودیوی Della Santissimaدر ایتالیا مشغول تمامکردن نقاشی مشهورش مونالیزا (لبخند ژکوند) بود، و اوانی که مایلها آنسوتر دیپلمات و شاعر …
امروز سهشنبه، برابر با 8 سپتامبر 2020 است. در کلاس معماری صحبت از این بود که چرا بعد از این همه دورههای سخت گیرانه تحصیل معماری و استودیوهای طاقتفرسایی که یک دانشجوی معماری بعد از 5 سال میگذراند، بیشتر از 25% فارغالتحصیلان معماری در امریکا جذب بازار کار و در رشته تخصصی خود مشغول نمیشوند. …
همیشه اینطور فکر کردهام که “ماجراجوییِ احساسی “، خاصه آگاهانهاش، نه سادهلوحانه در آن گرفتار شدناش، لذتی ابدی است در زندگی که دو دسته انسان آن را هرگز بنا ندارند تجربه کنند. آنی که از خطر کردن در احساسورزی هراس دارد و ترجیح میدهد در مسیری صاف و خالی از مِه و باد و ابهام …
من این طور فهمیدهام که خیلی اوقات ما آدمها وقتی حسادت میکنیم در اصل به پیشرفت یا رابطه یا شرایط کسی حسد نمیورزیم، احتمالا از کمتوانی خویشتن که به آن پیشرفت و رابطه و شرایط نرسیدهایم خشم میگیریم. یعنی از خودمان بدمان میآید اما آنگونه واکنش نشان می دهیم. تا جایی که خاطرم هست انسان …
شاید تا سالهای سال، جز افراد بسیار نزدیکِ به خانواده چهارنفری ما کمتر کسی میدانست که با یک نقص عصبی به دنیا آمدهام. پدر و مادر علیرغم پزشک بودنشان آن اختلال را تا سالها اوتیسم تصور میکردند. هرچند در امریکا این کودکان از آموزشها و توجه کافی برخوردار میشدند اما با این وجود در بزرگسالی …
بعضی آدمها به زندگی ما میآیند که هرگز نروند. نه این که تا ابد میمانند. چهبسا با تلخی و نامهربانی رفتهاند. خیلی وقتِ پیش. اما حتی پس از آن تا اَبد در قلب یا ذهنمان آن گوشه نشستهاند. و ما هر روز، چون رهگذری که از دور، کسی نشسته در آن دوردست را نگاه میکند، …